Home | Contact

Column 

Over duiven gesproken

Ooit geweten dat 35 postduiven met eerbetoon geridderd zijn na de Tweede Wereldoorlog? En een paar paarden en zelfs en kat? Maar het waren vooral de slimme postduiven die met codebriefjes in de klauwen onder de radar vlogen (hieruit merkt u al, dat ik niet technisch ben), op weg naar de eigen achterban.

Ik las dat enkele jaren geleden, toen de krant meldding maakte dat er een karkas van een postduif was gevonden, in een schoorsteen van een afbraakhuis, ergens in Engeland. Uit koers geraakt, warmte gezocht en gegrepen door de dood. In een van zijn klauwen had hij een rolletje met een gecodeerde boodschap voor het thuisfront. Onleesbaar. Tot zich een oude Canadees meldde, een militaire decoderingsspecialist, die in het geallieerde leger zijn wel heel specifieke diensten had geleverd.

De boodschap was niet indrukwekkend, dat wil zeggen: een gewoon mens kon er geen chocola van maken, maar het feit dat zo’n eenzame vogel het slagveld ontvlucht was en kans had gezien zijn doel bijna te bereiken en dan knullig, waarschijnlijk doodmoe, in een schoorsteen zakt om er de dood te vinden, dat spreekt ons wel aan. Dat gevoel krijg ik ook altijd, als ik lees dat een hond bij een poging zijn baasje uit het water redden van de verdrinkingsdood zelf het slachtoffer van het water wordt.

Moest niet maggen. Het verhaal zet je weer eens aan het denken over het geweldige vernuft waarmee de natuur  de afgelopen honderden eeuwen zich ontwikkeld heeft tot een onwaarschijnlijke variŽteit en kwaliteit. En dat niet alleen in de mens. Ik kijk nog altijd graag naar de natuurfilms, die proberen de raadselen van dierengedrag te onthullen, die ons spraekeloos van  bewondering maken voor wat er om ons heen leeft. We tasten de werkelijkheid van de schepping af, maar we kunnen niet onder de radar van het ontstaan door komen. Zelfs de knapste deskundigen leggen de hand op de mond bij sommige verchijnselen in de natuur.

Waarom is dat zo en niet anders? Ja, u wilt natuurlijk weten wat je dan als natie voor een blijk van waardering geeft aan zo’n onderscheiden vogel, als stoffelijke nationale dankbetuiging. Een kikker of een lekker muisje? Wat een onethische keus eigenlijk.

     

Anne van der Meiden

 
HOME | CONTACT | HTML | CSS | © 2010 Wendelcom |