Eigenhandig
Samen
met Ds. Aart Mak heb ik een boek geschreven, dat gewijd is aan een
’verschijnsel’ waar je niet vaak aan denkt en wat heel belangrijk kan
zijn voor je spirituele leven.
De
titel zegt het: door de eeuwen heen hebben heel veel mensen in kleine
notities en briefjes woorden en gedachten eigenhandig vastgelegd, die
ze opvingen en die hen bewogen. Die raakten hen zo, dat ze die wilden
bewaren, voor later. In middeleeuwse kloosters en spirituele
gezelschappen groeide een gewoonte korte notities te maken van wat de
leerlingen niet verloren wilden laten gaan. Ze raapten als het ware
vermaningen, troostwoorden, leerzame tips op uit de monden van
leermeesters en collega’s in zogenaamde rapiaria, samenraapsel-boekjes.
De meeste zijn verloren gegaan. Maar ook in heel andere tijden en
andere omstandigheden waren er mensen
die zo’n boekje met gedachten en troostwoorden aanlegden, om er later
nog eens dankbaar langs te lopen en de inhoud opnieuw tot leven te
roepen. Een man als Pascal noteerde op een klein briefje een verslag
van zijn aanraking door God, anderen schreven bittere klachten op en
lieten de briefjes overal achter in de hoop dat ze gelezen werden. Als
jongens stuurden we briefjes langs het vliegertouw naar boven, met
geheime liefdesverklaringen, in Tibet worden gebeden op kleine
strooibiljetten gedrukt en losgelaten op de wind, gevangenen lieten
briefjes de cel uit smokkelen.Duizend en een vormen en varianten van
de vroegere rapiaria.